Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Temelli Bodrum'a taşındığımda bir 5 Nisan günüydü. Taşınma telaşı, ustalar, aksilikler, hoşluklar derken oturup kendime gelene kadar Bodrum'a 23 Nisan gelmişti. O yıl da 23 Nisan uygun bir güne denk düşmüş olmalı ki Bodrum'un dolduğunu hatırlıyorum. Aynen bu sefer olduğu gibi. O tatilin son gününün akşamı da çok net aklımda. Yürüyüşten eve doğru dönerken belediyenin olduğu meydanda tekerlekli bavullarını tar tar tar diye çeke çeke garaj yönüne giden insanlar görmüştüm. O an dedim ki kendi kendime; budur işte... tatil bitti ama sen burada kalmaya devam ediyorsun. Bu durumu kutlamak için doğru bir meyhaneye gitmişimdir herhalde. O kısmını hatırlamıyorum. Bu yıl da 23 Nisan pazartesi gününe denk gelince Bodrum kalabalıklaştı. Cuma akşamı bir anda doldu. Cumartesi akşamı ise neredeyse bir yaz akşamına yakın doluluktaydı. Biz Mahmut Kaptan'ın artık son haftasına giriyor olmanın telaşıyla o cumartesi akşamını da Kaptan'da geçirdik. İstanbul'dan gelen dostlarla o akş...

Bodrum’a temelli geldiğimde bir Nisan ayıydı. Taşınma, yerleşme, ustalar falan derken 23 Nisan oldu. Bodrum’a İstanbul’dan, Ankara’dan insanlar tatil için geldiler. İki günlük tatilin sonunda Bodrum sokaklarında bavullarını çekerek şehirlerine dönmek için garaja, Havaş’a gidenleri gördüğümde ilk kez şunu düşünmüştüm; ben artık hep buradayım. İstanbul’a dönmüyorum. Yarın sabah da burada uyanacağım. O akşam uçaklar Bodrum’a gelenleri geldikleri yere götürmek için havalanırken ben de bir meyhaneye gitmiş, bu duygunun tadını çıkarmıştım. Bunu her 23 Nisan’da hatırlıyorum. Bugün olduğu gibi... Bu sabah Bodrum’da Cevat Şakir caddesindeki ilkokulun önüne gidemedim, geç kaldım. Her yıl gidip, cıvıl cıvıl çocukların okuldan çıkıp tören alanına gidişlerini izlerdim. O okulun bir koruması var ki ilginç biri. Tanışmadım, hakkında birşey bilmiyorum. İlk gördüğümde özel kuvvetler komutanı sanmıştım. Beresi, kelepçeleri, telsiz donanımı, mikrofonu, giysisiyle tam bir amir görüntüsü veriyor. Son...