Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Geçen sene Datça’da bahar açan bademler için şunları yazmışım:  “Şimdi saydım. Datça’ya tam 41 kez arabayla, 7 kez de tekneyle gitmişim. Bunlardan sadece 4 tanesi yaz aylarında gerçekleşmiş. Geriye kalan 44 gidiş ise ya bahar ya kış aylarında olmuş. 2013 yılının Şubat ayında tek başıma Datça’ya gitmiş, dostum Fevzi kışın kapalı olan mekanını açmış, gece boyu şahane sohbet eşliğinde güzel rakı içmiştik. Ertesi gün dedi seni biraz yarımadada gezdireyim. O güne kadar ben de herkes gibi bükleri biliyordum, bir de Knidos’a gitmişliğim vardı o kadar. Fevzi’nin rehberliğinde, bir yandan Yunan müzikleri dinleyerek, bir yandan da sohbet ederek hiç bilmediğim köylerin içinden geçtik. O gün Datça’yı çok başka türlü sevdim. Yazı’dan Palamutbükü’ne inerken bir yerde durup, çiçek açmış badem ağaçlarını seyre daldık. Hayatımda ilk defa o gün bu kadar çok çiçek açmış badem ağacını bir arada gördüm. Birader dedi Fevzi seneye Şubat’ta tekrar gel de bu güzelliği bir daha yaşa. Hem o zaman önceden haz...

Datça’da bahar açan bademlerin peşinden gitmeye yedi yıl önce başlamışım. Bu hafta sonu sekizinci yılda da baharları görebildiğim için mutluyum. Bu bademlerin peşinden gitme hikayesi, bir kış akşamı Datça’da dostum Fevzi’nin mekanında rakı eşliğinde Ege otlarının lezzetine dalmışken çıktı. Önümüzdeki sene Şubat ayında gel de bahar çiçekleriyle beyaza bürünmüş badem ağaçlarının güzelliğini gör dedi. Ben de bunu unutmadım, bir sonraki yıl, yani 2012 Şubat’ında Datça’ya gidip Fevzi’nin rehberliğinde Datça’yı dere tepe turladım. Gördüğüm güzellik karşısında büyülendiğimi hatırlıyorum. Yakaköy’den Palamutbükü’ne bakarken bembeyaz badem bahçelerinin bezediği Palamutbükü çok etkilemişti. Öyle ya, Palamutbükü dediğimiz yer yazın gidilen, türkuvaz denizi, beyaz çakıllı sahiliyle kendine özgü güzellikleri olan bir yerdi. Tepeden gördüğüm manzara çok etkileyiciydi doğrusu. Artık klasikleşen, yola çıkış fotoğrafıyla başlayayım. Bu arada blogu açtığımdan bu yana bu üçüncü ar...