Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Şu hayatta en çok dost ve onlarla oluşan anılar biriktirdim. Ne mutlu ki bir araya geldiğimizde hep güldüğümüz, iyi zaman geçirdiğimiz, karşılıklı kadehler kaldırdığımız sıkı dostlarım oldu. İstanbul’da doğup, büyüyüp, 48 yaşına kadar başka hiç bir yerde yaşamamış biri olarak Bodrum’a göçerken, arkamda bıraktığıma üzüldüğüm tek şey insanlar oldu. Yani dostlarım ve sevdiğim akrabalarım. Ve de ne iyi oldu ki burada da çok iyi dostlar edindim. Bu blogda, buradaki dostlarımla birlikte geçirdiğim hayatımdan kesitleri paylaşırken, siz de yavaş yavaş onları tanımaya başladınız muhtemelen. Ama bir de otuz yılı aşkın tanıdığım dostlarım var ve onlar İstanbul’daki hayatımın önemli yapı taşları, olmazsa olmazları. Zaman içinde bu sıkı dostlarımı “çete” olarak nitelemeye başladım. Buradaki ekip Bodrum çetesi mesela. İstanbul’daki ekip de İstanbul çetesi. Çete elemanlarının bir bölümü Assos'ta. Yıl 1986-87 olmalı. Ne kadar genciz. Soldan itibaren Berk, Haluk, Melis, Serdar, ben, Uğurcan. ...

Geçen Pazar günü hava yine çok iyiydi ve hem denize girmek, hem Bodrum’un tenhalaşan Gökova sahilinin tadını çıkarmak için Mazı’ya gittik. Bodrum’dan dört arabalık konvoy yapıp yola çıktık. Mazı sahiline vardığımızda bütün tesislerin kapanmış olduğu gerçeğiyle yüzleşiverdik. Zaten tesis dediğim de üç beş sahil restoranı. Bunların bazılarında aynı zamanda odalar var, kalınabiliyor. Ama yiyecek içecek yer olmayınca Mazı’dan çıkıp Çökertme’ye doğru yola koyulduk. Ben Bodrum-Çökertme-Ören-Akyaka yolunu fırsat buldukça kullanıyorum. Sadece yazın kalabalık olduğundan tercih etmiyorum. Marmaris veya Fethiye taraflarına gideceksem Bodrum’dan sonra Milas-Yatağan-Akyaka yolundan gitmektense bu yolu kullanmayı istiyorum çünkü bu yol hem sakin, hem köy bağlantısı yolu olduğundan öyle sağında solunda binalar, benzinciler falan yok. Yer yer orman içinden, yer yer köylerin içinden geçen, bazen kıvrıla kıvrıla tırmanılan, bazen de Gökova sahiline paralel gidilen, etrafta kimselerin ol...