Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Bayram tatilini de bitirdik. Dokuz gün sonra bugün işe başladık ama tatilde çok iyiydik demekten kendimi alamıyorum. Bir kere Perşembe öğleden sonradan Cuma öğleden sonrasına kadar olan bölümü saymazsak hava mükemmeldi. Dokuz gün istediğin saatte yatıp istediğin saatte kalkmak da iyiydi. Dokuz günün başından üç, sonundan üç gün Bodrum’daydım. Arada iki gün Palamutbükü, bir gün de Selimiye yaptık. Yani aslında önceki yazıda anlattığım yerleri bir daha gezdim. Bu seferin önemli farkı seyahatte yalnız olmamamdı. Üç gün çok eğlenceli, güzel yemeli içmeli, bol gezmeli, kahkahalı... özetle iyi bir tatil geçirdik. Salı sabahı bayramın ilk günüydü. O sabah dokuzbuçuk feribotuna bindik ve Gökova’nın girişi olan Kerme Körfezini boydan boya geçip karşıdaki Körmen limanına yanaştığımızda saat onbirbuçuğa yaklaşıyordu. Dediğim gibi hava mükemmeldi. Tam beş hafta önce yine aynı saatte aynı yolculuğu yapmıştım, yine feribotun açık terasında oturmuş ve tek taraflı amele yanığı halinde inmiş...

Geçtiğimiz Cuma sabahı yine arabaya atlayıp 09:30 feribotuna binip Datça’ya geçtik. Bu seferin iki amacı vardı. Birincisi eylül ayının son günü ile ekim ayının ilk günlerinin sakinliğinde oraları bir daha turlamak. Ve tabii gastronomik haz. Eylül ayı Bodrum’un ve Ege’nin tartışmasız en güzel ayı. Daha önce de söylemiştim; eskiden buralara sadece yazları gelirken bu lafı hep duyardım. Hatta “buranın bir de kışını görün” dediklerinde içimden “yok daha neler” derdim. İkisini de yaşayınca gördüm ki özellikle sarıyaz dönemi, yani tam içinde bulunduğumuz şu günler gerçekten inanılmaz. Sessiz, çıt çıkmıyor. Yerli veya yabancı turist yoğunluğu bitmiş oluyor. Bu coğrafyanın bu aylarda nasıl olduğunu bilenler kalıyor ve bilenler geliyor. Turist kalitesi de çok farkediyor. Daha zengin kesim geliyor. Tekneyle gelenlerin sayısı artıyor. Biliyor musunuz ki bir tekneyle gelen beş altı kişi, bir otobüs dolusu “herşey dahil”ciden daha çok para bırakır. Yediği restoranlar, içtiği içkiler on...