Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Ağustos ayı burada sıcak, boğucu, kalabalık ve gürültülü geçiyor. Zaman geçtikçe anladım ki Ağustos Bodrum’da yaşayanlar için en tatsız ay. Genellikle yıllık izinlerin bu ay alınıyor olmasıyla kalabalık artıyor. Bir kaç yıldır ramazanın sonrasına denk geldiği için de bir anda herkes tatile çıkıyor olmalı ki yoğunluk zirve yapıyor. Trafik başlıyor. Kışın on dakikada gittiğimiz mesafeler yarım saate çıkıyor. Günlük hayatta araba yerine bisiklet kullanıyorum ama aşırı sıcak Ağustos günlerinde arada sırada işe arabayla gider gelirdim. Bu yıl ne olursa olsun dedim cumaları hariç arabayı yerinden oynatmadım (Cuma günleri buranın pazarının kurulduğu gündür ve yükümü arabayla taşıyorum). Bu aşırı yoğunluktan Twitter’da şikayet etmiş, Eylül’ü dört gözle bekliyorum demiştim. Çünkü Eylül’de tatilcilerin büyük kısmı tatillerini bitiriyor ve burası biraz sakinliyor. Bunun üzerine birisi “Siz nerelisiniz?” diye sordu. Beni epeydir takip ettiğini farkındaydım, amacı aklı sıra “İstanbulluyum” ded...

Geçtiğimiz ay oldukça hareketli geçti. Hem işler hem seyahatler üst üste geldi, günü birlik İstanbul’a bile gidip geldim. Sakin ve yalnız olacağım bir hafta sonu geçirmek istedim. Yalnız olmak benim için hiç de korkulacak bir durum değil. Hatta tam tersine bile diyebiliriz. Yalnız yemek yemekten de, rakı içmekten de, seyahat etmekten de çok zevk alıp, kendimi iyi hissederim. Kalabalık, gürültülü, her kafadan bir sesin çıktığı, farklı farklı taleplerin aynı anda gündeme geldiği ortamlarda bulunmaktan ve gergin birlikteliklerdense yalnızlık bana daha iyi gelir. Çok sevdiğim dostlarımla birlikte olmanın da ayrı tadı var. Verdiği mutluluk da başka. Yani demem o ki, kendimi iyi hissetmem ya da seyahat etmem için illa birinin, birilerinin olması gerekmiyor. İki durumun da tadı farklı, bendenize verdiği mutluluk duygusu farklı. Mesele yalnızlığın da bir seçim olduğunu bilmekte. Bu seçimi yapanlar, yapamayanlara göre çok azınlıktalar. Ama işi büyük ölçüde çözenler de bu takımda onu da söyleme...