Kırk günde üçüncü defa Kalimnos
Kalimnos, Bodrum’a ilk ciddi taşınma provasını yaptığım Yalıkavak’ta, özellikle bahar aylarında, havada pus yokken karşımda dururdu. Sabah yürüyüşlerimde önce Kalimnos, onun sağında da Leros’un ucu görünürdü. İkisini de hep merak etmiştim ama önceki Kalimnos yazısında anlattığım gibi, vize işlemlerine hep üşendim. Kos’u çok merak ettiğimi söyleyemeyeceğim. İyi havalarda arabaları görecek kadar yakınımızda olmasından mıdır, yoksa fotoğraflarına bakıp da Bodrum’dan çok farklı bir özellik göremediğimden midir bilmiyorum. Ama Kalimnos öyle değil. Gördüğüm fotoğraflarından etkilenmiştim. Kendi halinde, daha az turistik, daha denizci hali ve bu kültürün yansımaları ve de tabii İtalyan etkisindeki evleri, sokakları aklımı çelmişti. Leros’un da duyduğum sakinliğini merak etmiştim. Sonuçta Eylül ayının 21’inde bu iki adayı ziyaret ettim. Notlarımı yazmıştım. Kalimnos beni yanıltmadı. Tam tahmin ettiğim gibi çıktı ve hayran oldum. Bodrum’a döndükten iki hafta sonra yine gittim. Ve geçenlerde üç...