Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Eski Bodrum yaşantısının ipuçlarını veren anekdotlara blogda yer vermeye bir süre daha sürdüreyim diyorum. Ama okunma sayılarına bakınca çok ilgi çekmediğini görüyorum. Galiba daha çok günümüzle ilgili fotoğrafların yer aldığı yazılar tercih ediliyor. Yine de Bodrum sevgisini içinde hissedenlere bu anekdotlar iyi geliyordur diye tahmin ediyorum. Ben Bodrum’u, bugününü seviyorum ama geçmişini de merak ediyorum. Hele ustaca anlatılmış anıların derlendiği kitapları okurken hem gülüyorum, hem bura insanının huyunu, suyunu, adetini öğreniyorum, hem de farkında olmadan Bodrum tarihi ile ilgili bilgi ediniyorum. Bugün de birkaç anekdota yer vermek istedim. Yine Dalavera Memet anlatıyor (Şivesine dokunmuyorum, yazıldığı gibi aktarıyorum): O zamanlar hocalar vardı ama hocalıktan hiç haberi yok. Bunlardan bi danesi Gürece’de oturuyo, Yaş köyünde hocalık yapıyo. Bigün birinin yakını ölmüş. Ölü yakını hocayı bulmaya gidiyo, hoca yok. Çift sürmeye gitmiş. “Hocaaa” diye bağırıyo, hoca geliyo...

İstanbul’dan beklediğim kitaplar geldi. Bodrum ile ilgili öyle yüzlerce kitap yok diye yazmıştım. Olanları da Bodrum’daki kitapçılarda bulmak mümkün değil. Bu nasıl dükkancılıktır, niye bulundurmazlar, nasıl anlayıştır diye sormayın. Burası Bodrum. Muhtemelen akıllarına gelmiştir de üşenmişlerdir. Baskın Oran’ın Dalavera Memet’in Bodrum Tarihi ve Enişte Gözüyle Bodrum adlı iki kitabını hemen okuyup bitirmek istiyorum. Kolay okunan, akıcı diliyle sizi de sohbete dahil eden kitaplar. Baskın Oran İstanbul bağımsız milletvekili adayı olduğu dönemde ben İstanbul’da yaşıyordum ve benim bölgemin adayıydı. O zaman oyumu kendisine vermiştim. Ben de bu konuyla ilgili bir anekdotumu aktarmak istiyorum; o yıllarda ofisimde birlikte çalıştığımız işlerimde bana yardımcı olan grafik tasarımcı arkadaşım Almanya’da doğmuş, üniversiteye kadar orada okumuş biriydi. Bazen Türkçe konusunda özellikle kelime bulmada sıkıntı çekebiliyordu. Baskın Oran lafı çevremizde çok sık geçiyordu. Bir g...