Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Dört yılı ben Bodrum’da, ofis İstanbul’da idare ettikten sonra geçtiğimiz şubat ayında ofisi İstanbul’a taşımıştım. Böylece her ay en az bir kere düzenli olarak İstanbul’a gitmem gerekmez oldu. Bundan onbeş gün öncesine kadar da iş anlamında kapsamlı bir projeye başlamamıştık, o nedenle yüz yüze yapılması şart olan bir toplantı bahanesi de çıkmadı. Hal böyle olunca ofisin eşyalarını getirmek üzere gittiğim İstanbul’dan döndüğüm 2 Şubat gününden beri Bodrum’daydım. Ki bu da 86 gün ile en uzun kaldığım dönem oluyor. Derken bir kaç projeye birden başlama ihtimali belirdi ve hemen başlanacak, büyük projenin iyşvereni kurum ve yetkilileriyle görüşmek üzere 28 Nisan Pazar günü öğlen uçağıyla İstanbul’a gittim. Neredeyse üç ay ortadan yok olunca eş dost ile görüşmeden, sadece iş toplantısı yapıp dönmeyi de istemedim. Böylece iş toplantılarını bir güne sıkıştırmak yerine üç güne yaydım ve akşamları dostlarla, akrabalarla geçirme fırsatı yarattım. Bu gidişimin en önemli farkı artı...

Bu sefer İstanbul’da hem iki toplantım vardı, hem şu çalınan makam bisikletimin yenisini alacaktım. O yüzden arabayla gitmeye karar verdim. Eskiden –ki daha gençtim- İstanbul-Bodrum arasını arabayla katedeceğim zaman gece erken yatar, sabah gün ışırken yola çıkardım. Yol oniki saat sürerdi. Molalarla bu süre onüç ondört saate kadar çıkardı. Arabalarımızın teknolojisi eskiydi, klimasızdı ve yollar da daha yetersizdi. Şimdi artık Bodrum’daki evden çıktıktan altı saat sonra Bandırma feribot iskelesinde olabiliyorum. Yazın en kalabalık günlerine denk gelmezsem yol çok rahat ve boş. Normalde işlerim için uçakla gidip geliyorum ama bu sene beş kez İstanbul’a gittim, bunun üçünü arabayla yaptım. Bu kez de bisiklet taşıyacağım için, acelem de olmadığından arabayı tercih ettim. Bafa'dan geçerken... İki yıldır süren yol inşaatı devam ediyor Bafa'yı geçtikten sonra Didim sapağına inerken Söke Ovası Söke'ye yeni yapılan rüzgar tribünleri Araba ile...