Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Geride bıraktığımız yılın son haftasında Bodrum sokakları üzerine bir dizi fotoğraf çektiğimden söz edip bu fotoğrafların bazılarının yer aldığı bir yazıya blogda yer vermiştim ( http://bodrumluhayat.blogspot.com/2011/12/bodrumun-ustu-ack-koridorlar-sokaklar.html ) Bu diziye Bodrum’un Üstü Açık Koridorları adını verdim çünkü Bodrum sokaklarını iyi tarif ediyor. Gerçekten de sokaklar bazen bir evin koridoru kadar dar olabiliyor. Fotoğrafladığım sokaklar Bodrum’un eski mahallelerinin sokakları. O sokaklar Bodrum kimliğini oluşturan en önemli unsurlardan biri. Beyaz taş evler de kimliği oluşturan ikinci unsur. Maviye boyalı bahçe kapılarıyla pencere konturlarını ve begonvilleri de eklediğiniz zaman kimlik tamamlanıyor. Ne yazık ki eski taş evlerden günümüze kalanlar çok fazla değil. Kimi yıkılmış yok olmuş. Kimini ise henüz bu mirası koruma kararı başlamamışken mal sahipleri yıkıp yerine daha büyük tuğladan evler kondurmuş. Neyse ki artık koruma var, taş evlere dokunamıyorlar. ...

Bundan 35 yıl once ilk kez Bodrum’a geldiğim günü hayal meyal hatırlıyorum. Amcam eşiyle Bodrum diye bir yere tatile gitmekten söz ediyordu. Yıl 1976 olmalı. Bana gelmek isteyip istemediğimi sordular. Üniversiteydim ve yaz tatilindeydik, aklıma yattı. Amcamın mavi kaplumbağa vosvosuna bindik ve üçümüz yola çıktık. O yıllarda Bodrum’a bir günde gitmek akıl karı değildi. Yanılmıyorsam yol en az 15-16 saat sürüyordu. Arabalarda klima olmadığını göz önüne alırsanız, bir vosvosta seyahat etmenin ayrıca zorluğunu da eklerseniz yapılacak en iyi şey bir gece konaklamaktı. Bu arada vosvos benim de ilk arabamdır. Çok seyahat ettiğim için bilirim, kabin gürültüsüyle uzun yolda insanı çok yorar. Gece Kuşadası’nda kaldıktan sonra yolun zor ve virajlı bölümünü ertesi sabaha bırakıp yola çıktık, Bodrum’a vardık. Şimdi yerinde bir konfeksiyon mağazası olan Balıkçının Pansiyonuna yerleştik. Hemen barlar sokağı üstünde bir pansiyondu. Önünden denize girerdik. Yanındaki pansiyon da s...