Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Yaz bitti. Bodrum’un en güzel zamanı başladı. Eylül ayının ilk günü bir el klimanın ayarını değiştiriyor ve müthiş bir ayar çekiyor. Gündüz bunaltmayan sıcaklar, geceleri üşütmeyen serinlikler. İnsan daha ne ister? Deniz çarşaf gibi ve ısısı mükemmel. Denizden çıkınca güneşte durma isteği başladı. Yazın gölgeye kaçardık, şimdi güneşin ısıtması iyi geliyor. Ev eylül havasına büründü. Gölge verandada artık daha uzun kalıyor Sabah denizde sadece bizim çevrede oturanlar oluyor Güneş şahane batıyor Akşam erken kararmaya başlıyor Biraz önce bu yaz en çok hangi parçaları dinledim diye düşündüm. Sonra bunları blogda paylaşayım dedim. Bazı parçalara daha önce başka nedenlerle blogda yer vermiştim ama ne yapayım ki bu yaz da onları çok sık dinledim. Yunan şarkılarını daha çok arabayla Ege’yi turladığım Datça, Marmaris yollarında, evde tatil sabahları ya da akşam evden çıkmadan ilk kadehi bahçede içtiğim zamanlarda dinledim. Caz parçaları ise genellikle bahçede sakin geçirdiğ...

Sıcaklar bastırdı burada. İşler şu sıralar izin verdikçe ben de arada siesta kaçamakları yapıyorum. Siesta bence insanlığın en büyük buluşlarından biri. Bizim yaşadığımız bu coğrafyada bir ihtiyaç olduğu da tartışılmaz. İspanyollar, İtalyanlar haklı. Hele karşımızda Yunanlılar siesta yaparken bizim burada yapmamamız hiç hoş değil. Siesta kadrajı... Sıcak geceler... Yalıkavaklı Neriman'ın siestası Dün siesta yaparken dinlediğim bir şarkı bu listeyi hazırlamama yol açtı. Luz Casal’den “Mi sono innamorata di te”... Dışarısı yanarken ve ben hafif hafif içeri giren sıcak rüzgarın etkisiyle mayışmak üzereyken bu şarkı ortama çok uydu. Göz kapaklarım ağırlaşmaya başlarken kendimi bu şarkıya kaptırdım. Sonrasını hatırlamıyorum. Yaz biraz da yaz müzikleri demek değil mi? Yaz müziği denince de aklıma İsveç cazı gelmiyor elbet. Rumca geliyor mesela... Ki böyle bir listeyi geçen hafta paylaştım. Sonra Latin müzikleri geliyor tabii. Biraz İspanya, Endülüs, biraz Güney...