Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

İzmir’i çok severim. Öyle çok zaman geçirmişliğim yoktur ama ne zaman İzmir’e gitsem şehir bana kendimi iyi hissettiriyor. Ege kıyısında olmasının etkisidir muhtemelen. Havası, rüzgarı başkadır. İstanbul’da doğup büyüdüm ama İstanbul’a gittiğimde böyle hissetmiyorum. Bunun da nedeni, İstanbul’un benim İstanbulum ile alakasının kalmaması. Ne Bostancı çocukluğumun Bostancı’sı, ne Taksim gençliğimin Taksim’i, ne de Bebek benim orta yaşımın Bebek’i. İstanbul’u asla özlemiyorum ama mesela İzmir’i özlüyor, yılda bir iki kere gitmek istiyorum. İzmir ve civarı –diğer bütün gezdiğim yerler gibi- yeme/içme konusunda iyi bir coğrafya. Bilirsiniz, gezmekten alınan tad, kişiden kişiye değişir. Kimi için tarihi yapıları, arkeolojik değeri olan bölgeleri gezmek çok önemlidir, kimi için alış veriş. Benim önceliğim yeme/içme meselesi. Doğal güzellik ise olmazsa olmaz. Büyük şehir gezmeyi sevmem, İzmir’i hariç tutuyorum. Zaten İzmir deyince sadece merkezinden söz etmiyorum. Eski Foça burnumda tüten...

Bir önceki yazıyı “Önümüzdeki haftadan sonra seyahatlere başlamayı istiyorum. Sırada İzmir ve Foça var zaten” diye bitirmiştim. Oradan devam edeyim. Ben Twitter’da İzmir ve Foça'yı özlemek, oralara gitmek üzerine bir şeyler yazınca İstanbul’dan sevgili Gülüşan da “Hadi İzmir'de buluşalım” diye yazdı. Böylece bir yılı aşkın bir süredir gidemediğim Foça için fırsatı yaratmış olduk. Herkesle araba yolculuğu yapılmaz, herkesle rakı masasında sohbet de edilmez. Gülüşan ile bunları keyifle yapabildiğim için derhal organizasyona giriştim ve on gün önce cuma günü Bodrum’dan yola çıktım. Hiç durmayan yağmurda yol aldıktan sonra İzmir’e vardım. O akşam geç de olsa Balıkçı Hasan’da rakı soframızı kurduk, sohbetimizi yaptık. Cuma öğleden sonra İzmir'e doğru yola çıktım Dediğim gibi hava hem serindi, hem rüzgarlıydı ve üstelik yağışlıydı. Yemekten sonra başka yerlere de gideriz diye aklımdan geçirmiştim ama İzmir bu sefer buna izin vermedi. Ertesi sabah biraz güneşi görü...