Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Bilenler vardır, iki ayrı blog yazıyorum. Biri 2011 yılının Ocak ayında açtığım  bodrumluhayat.blogspot.com  adresindeki bloğum. Orada adından anlaşılacağı gibi Bodrum’daki hayatımı, yediklerimi, içtiklerimi, nerelerde yediğimi, mekanları, arabayla - az da olsa uçakla- yaptığım seyahatleri, Bodrum’a dair konuları yazıyorum. Bugüne kadar 404 yazı olmuş ve 2.064.228 kez tıklanmış. Zaman geçtikçe buradaki hayatım tekrarlandığı için yazı sayısını azalttım. Bir de kaygımı paylaşayım; galiba Bodrum’a gelen kişi sayısında biraz etkim de oldu. Bu hem iyi hem kötü.  Derken 2017 yılında Glaros’u alınca bu bloğu açtım. Burada da yazdığım 43 yazı 63.312 kez okunmuş. Kaba hesapla ilk açtığım blogdaki yazılarım ortalama 5.100 kez okunurken burada yazdıklarım 1.300 kez okunmuş. Ve bu sayı aslında son yazılarda epey azaldı. Ortalama 250 civarına indi. Buradan çıkan sonuç şu; bu blogda yazdıklarım ilgi çekmiyor. Evet, konu herkesi ilgilendiren bir konu değil, bunun etkisi vardır ama yine ...

Bu yıl Fethiye’yi ihmal ettim. Geçtiğimiz yıllarda her iki üç ayda bir giderken bu yıl hiç gitmediğimi fark ettim. Datça seferlerim artıp, Kalimnos seferlerim   de eklenince Fethiye’ye eskisi kadar sık gidemedim. Fethiye’yi çok severim. Sadece yazın gitmekten çekiniyorum, malum hem kalabalık hem çok sıcak. Ve de nemli havası boğucu oluyor. Faralya taraflarındaki bazı tesislerde kalmak ve şehre hiç inmemek bir çözüm, ki geçmişte bir kaç yıl bunu yapmıştım. Ama bu yazın aşırı sıcakları yüzünden Bodrum’da bile nefes almakta zorlanırken Faralya’ya gitmeyi aklımdan bile geçirmedim. Bir de şu var ki, bazı yerler oradaki arkadaşlarla, dostlarla değer kazanıyor. Mesela bizim Can. Faralya’daki Beyaz Yunus’ta çalıştığı yıllarda yazları giderdim. Oradan ayrıldıktan sonra tesis el değiştirdi, gitmez oldum. Can’ın tanıştırdığı Taner var mesela. Girida balık restoranını işleten aileden. Beşbuçuk yıl önce Girida’yı açtıklarında gitmiş, çok beğenmiş ertesi gece yine gitmiştik. Sonraki yıllarda da...