Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

24 Şubat günü blogda ilk kez dünya müziklerinden, etnik müziklerden örneklere yer vermiştim. O yazıyı “Etnik müzik, müzikle seyahat etmek demek” diye bitirmişim. O günden sonra evde dinlediğim müziklerin ağırlığını etnik müzikler oluşturdu. Belli dönemlerde Yunan müzikleri, belli dönemlerde caz, belli dönemlerde başka türleri daha sık dinlediğimi fark ediyorum. Demek ki ruhumun o aralar o müziklere ihtiyacı var diye düşünüyorum. Bazen sıcak Ege havaları bazen daha sakin caz. Ya da bünye bazen canlı Balkan havalarını istiyor demek ki. Bu sıralar ağırlıklı olarak dinlediğim etnik müziklerin yerini pek yakında Yunan müziklerinin alacağını hissediyorum. Çünkü havalar ısınacak. Bahçeden yayılan kokular eşliğinde koltukta uzanarak kitap okurken hafif iç geçmeleri, akşam üzeri sahildeki bir balıkçıya gitmeden önce evde içilecek ilk rakıya atılan buzların tıkırtısı Yunan müziğiyle iyi gidecek çünkü. Bu cuma akşamı da yine etnik müzik arşivimden bazı parçaları paylaşıyorum. İçleri...

“Müzikle ilgim küçük yaşlarda başladı” derler ya. Valla benim de öyle oldu. Annem piyano çalardı. Babam ara sıra gitar ara sıra saz tıngırdatırdı. Ben de ilkokul çağlarında beyaz türk bir aileden beklendiği gibi piyano dersi almıştım. O zamanlar aileler piyano dersi aldırıp çocuklarının içindeki Chopin’i Bach’ı ortaya çıkarmak isterlerdi. Bana da aynısı yapıldı. Yaz aylarında arkadaşlarım arsada top peşinde koşarken haftanın belli günleri ceberrut ve son derece sevimsiz bir hocadan ders alırken, göz ucuyla maç yapan bizim çocukları seyredip içimden saydırırdım. Hoca bu işte çok önemli. Iyi bir hoca olsaydı belki devam ederdim ama dedim ya asabi bir kadındı. Şöyle söylesem yeterli olabilir; Erenköy’de kocaman bahçe içinde beyaz bir köşkte yaşlı annesi ve sayısız kediyle yaşardı. Tabii evlenmemişti. Tabii şişmandı. Tabii çirkindi. Bir kere evine gitmiştim. O zamanın ABD başkanı Nixon ile piyano çalarken fotoğrafı vardı. Boş kadın değildi yani. Herhalde iyi piyanistti, değerlendirecek bil...