Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

İzmir’e gidişlerim de her geçen yıl artmaya başladı. 2010 yılında bir kere gitmişim, 2011 ve 2012’de hiç gitmemişim. 2013 yılında bir kez gitmişken bu yıl beşinci kez İzmir’deydim. İzmir de Datça ve Fethiye gibi her geçen gün daha çok sevdiğim bir yer haline geldi. Gerçi büyükşehir olduğundan iki günden fazla kalınca kalabalık gelmeye başlıyor. Hele uzun süre Bodrum ve civarından ayrılmadıysam, bünyede basbayağı kasabadan indim şehire durumu oluyor. Ama dedim ya İzmir’i daha çok sevmeye başladım ve önümüzdeki yıllarda daha çok gideceğimi tahmin edebiliyorum. Hele İzmir’de de sevdiğim insanlar olunca bu çok doğal. Her ne kadar belli yerlerin coğrafyasını, doğasını çok seviyorsam ve sık gidiyorsam da, zaman içinde oralarda sevdiğim insanlarla tanışmamın, oralarda onları görecek olmamın da etkisi var. Kordon'da çimlere yayılanlar... Geçen yıl da tam bu zamanlarda bizim Ahmet ve Havva ile gitmiştik İzmir’e. Turizm fuarı vardı. Yine bu fuarı bahane ederek dün sabah yola çıktık....

Bugüne kadar gittiğim düğünlerde ya kız tarafı ya erkek tarafından olurdum. Bu seferki düğünde hangi taraftan olduğumu bilmiyorum çünkü ayırt etmem mümkün değil. Ama madem erkek tarafının şıracılığını yaptım o zaman erkek tarafıydım diyeyim. Ahmet Kurşuncu ile Havva Öksüzoğlu’nu evlendirdik. Soyadlarını başta zikredeyim çünkü benim için onlar Ahmet ile Havva. Hatta Ahmet gündelik hitap şekliyle “Ahmedim abim”. Ahmet benden yaşça küçük ama birbirimize “Şerdarım abim” (Ş ile olacak), ben de “Ahmetim abim” derim. Öyle kaldı. Yalıçiftlik Hasan Motel'de akşam çökerken Bizim çetenin becerikli kadınları en ince detayları düşünmüş  Ahmet ile dostluğumuz İstanbul’daki hayatımdan kalma. Ahmet’in Etiler’de arkadaşlarıyla açtıkları Trompet adında çok sevimli bir barı vardı ve haftada birkaç gece uğramadan eve geçmezdim. Aslında Ahmet’in abisi Mehmet Kurşuncu ile Hakan Girgin ve Melih Börü’nün işlettiği Nişantaşı’ndaki Süleyman Nazif bara uğrar oradan Rumelihisarı’na eve...