Yıl sonu yazısı
Her yıl sonunda adet edinip, fotoğraflarla ve kısa notlarla bir yılın özetini yapardım. Bunu da yılın son günü yapardım. Bu sefer, ne zamandır aklımda olan bu işi son güne bırakınca, günlük koşturma içinde zaman bulamadım. İnsanın yaşadığı coğrafya, hayatını etkiliyor, Buranın ağır akan temposuna, İstanbul'daki hayattan sonra alışmam zaman aldı. Şimdi ise bunun tadına varıyorum. Acele yok. Gerek de yok, nereye yetişiyorsun? Varsın blog yazısı ayın son günü değil de yeni yılın ilk günlerinde bitsin. Ne yapalım yani? İşte bu ruh hali buranın nimeti. Bu tarzı sevmeyenler içinse katlanılmaz bir durum olmalı. İş hayatım hariç her yerde bunu uyguluyorum artık. Daha az, daha yavaş... İş konusunda da aslında daha az iş alarak bir anlamda bunu uyguluyorum. Sadece zamanlamalara uyma konusundaki titizliğim devam. Bodrumlu hayatımda neler yaptım, nereleri gezdim, neler yedim, içtim, burada nelerle karşılaştım? Hangi manzaralarda nefesim kesildi, hangi tadlarda o yemek bitmesin istedim? Bo...