Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Dün, yani pazar günü hava çok açık ve  güneşli olmasa da dışarıda kahvaltı yapalım dedik. Sevgili arkadaşımız Havva bir gece önce “yarın sabah kahvaltıya Havva Ana’ya gidelim” dedi. Ben orayı bilmiyorum dedim. Havva’nın bizi serin bir havada Havva Anamıza götürecek olması havamızı bulmamıza yarayabilirdi. İçinde bu kadar “hava” lafının geçmesi bile ilgimizi çekti ve pazar sabahı arabaya atlayıp Yalıkavak’ın yolunu tuttuk. Sabah hava çok sakindi. Aşağıya Gümbet’in sabahki halinin görüntüsünü koyuyorum. Ne demek istediğim daha iyi anlaşılır. Havva Ana, Yalıkavak’a bağlı Gökçebel köyündeymiş. Gökçebel’I bilmeyenler için söylüyorum, Yalıkavak’a Bodrum yönünden gelince yokuş aşağı inip bir göbeğe gelirsiniz ya. İşte o göbekten sağa, Türkbükü yönüne devam edeceksiniz. Biraz sonra sağda Migros’u görürsünüz. İster Migros’un bitiminden, ister bir sonraki Cömert Çiçekçilikten sağa girip tırmanın Gökçebel’e gelirsiniz. Burası gizli bir cennettir aslında. Her zaman olduğu gibi ön...

Bugün Pazar. Genellikle Bodrum’da Cumartesi geceleri dışarı çıkıldığı ve geç yatıldığı için güne her zamankinden geç başlanıyor. Hoş, bu İstanbul’da da böyle ya. Benim için geç kalkmak saat 9-10 arası kalkmak anlamına geliyor. Özellikle Bodrum’a taşındığımdan beri günü kaçırmamak gibi bir kaygı duyuyorum, uykuda geçen zamana acıyorum. Ama öğlenleri bir saat kestirmenin tadı başka tabii. Neyse; dün akşam da bir arkadaşın Gümbet’teki evinin bahçesinde mangal partisi vardı. Rejim falan hakgetire, o an bitti. Ve tabii geç yatıldı ve yine tabii epey yenilip içildi. İstanbul’da bu kadar yiyip içtikten sonra ertesi gün baş ağrısı olur ve sabah yataktan çıkmak sorun olurdu. Burada böyle bir sorun kalmadı. Herhalde temiz hava ve çevrenin etkisinden dolayı. Gelen arkadaşlarım da aynı fikirdeler; Bodrum’da içtiğimizi İstanbul’da içsek yıkılırız diyorlar. Bu sabah da 9’u biraz geçe kalktım yüzümü yıkarken yer sallandı gibi geldi. Akşamın etkisi mi diye bir düşünce aklımdan geçerken evin ahş...