Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Dün Bodrum’da altı yılımı bitirdim. Buraya geldiğim günleri anlatmak için yazayım derken iki yıl önce yazdıklarımı okudum ve bu yazıya da o girişle başlamak istedim. Çünkü aynı şeyleri yazacaktım zaten. “Geçtiğimiz hafta Bodrum’da dört yılımı doldurdum. Altı yıl önce Yalıkavak’ta bir ev kiralamıştım ama 4 Nisan 2009 gününe kadar İstanbul’da da bir evim vardı. Önceleri kışın ayda bir uzun hafta sonu yaparım, yazın da belki bir ay geçiririm diye düşündüğümden Yalıkavak’taki o evi yıllık tutmuştum. Kışın o ayda birler ayda ikiye, sonra uzun hafta sonları programı dokuz günlük uzun haftalara dönüştü. Böyle böyle Yalıkavak’ta kışı geçirmenin ne büyük bir nimet olduğunu görünce içim kıpır kıpır olmaya başladı. Yalıkavak’a gideceğim uzun haftaları ayarlamak için çabalıyor, uçaktan iner inmez Bodrum’un havasıyla sarhoş oluyor, o da kesmediği için çantamı eve atıp doğru Sait’te rakı balığa oturuyordum. Yazın insanların kuyruk olduğu Sait’in kışını görünce, şömine başında rakımı yudumlayınc...

Dün bizim Ahmet Coka ilk taşındığımda benim de çok karşılaştığım bir durumu tvitırda yazınca, ben de ne zamandır aklımdaki şu konuyu artık yazayım dedim. Konumuz “hayat bize güzel”... Bodrum’a taşındığımdan bu yana bu lafı çok duydum. Sonra zamanla bunun yanına başka laflar da eklendi. Ve hepsinin altında başka anlamlar yatıyor, biraz bundan söz edeyim istiyorum. “Oh hayat sana güzel”ciler. Ben temelli Bodrum’a gidiyorum dediğim zaman çevremdeki bütün arkadaşlarım iyi edersin dediler. Dur ne yapıyorsun, saçmalama diyenler olduysa da hem sayıca azdılar hem onlar sıkı dostlarım değildi. Bunları söyleyenlerin temel argümanı sen şehirde doğup büyüdün, şehir adamısın, İstanbul’u doya doya yaşıyorsun orada sıkılırsın idi. İşin öyle olmadığını, artık şehirden sıkıldığımı, İstanbul’da yaşamaktan mutsuz olduğumu anlatmaya çok da çaba göstermedim. Bir kulağımdan girip diğerinden çıktı o laflar. İstanbul'daki hayatımda fark etmediğim güzelliklerle burada iç içe yaşamak güz...