Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Bir önceki yazıyı "Bir sonraki yazıda cepten çıkanların karşılığında elde ettiğim, sezonun ilk seyrini, mutluluk, özgürlük, mavilik veren Çökertme seyrini anlatayım" diye bitirmiştim. Şimdi anlatayım. 11 Mayıs Salı günü Glaros’u deniz indirip pontona bağladık. Denizde yapılacak son işler yapıldıktan sonra temizlik ekibi gelip bakım sonrasının temizliğini halletti. Glaros’u kapatıp eve uyumaya gittim. Ertesi sabah kısa seyir kumanyamızı ve yazlık giysilerin bir bölümünü alıp Glaros’a geçtik, yerleştik. Marina ofisine anons geçip ayrılacağımızı bildirdik ve sezonun ilk seyrine çıktık. Bodrum limanı mendireğini geçer geçmez yelkenleri açtık. Rüzgarımız yelkenlerimizi doldurmaya yetiyordu. Her zaman olduğu gibi Karaada’nın sonuna doğru kesildi, bir ara rüzgar göstergesi 0,1 knot’a kadar düştü. Motoru açtık ama ana yelkeni kapatmadan adayı sıyırana kadar devam ettik. Biraz daha gidip ada bitince dümeni sancağa kırıp açıldığımızda, orada koyunların bizi beklediğini tahmin ediyordu...

Gökova, yirmili yaşlarımda ilk kez gördüğüm ve o günden beri aramda bağ olduğunu hissettiğim bir coğrafya. Arabayla Sakar'dan aşağı inerken karşı kıyıdaki koyları görüp iç geçirdiğim körfez. Yıllar sonra Glaros ile o koylara gitmenin anlamı çok başka. Yani konu sadece "bir teknem oldu ve Gökova'yı geziyorum" değil. Fakat denizden Gökova'yı tanıma, bilme konusunda kendimi eksik hissediyordum. Körfezin bizim Bodrum tarafındaki kıyılarını biliyorum ama karşı kıyıya dair bilgilerimde eksiklik vardı. İki kere Yedi Adalar'a, bir kere de Armonika'ya gitmiştim.  Mersincik seyrimizi bitirdikten sonra Gökova seyri planı yaptım. İstanbul’dan arkadaşlarım Okyar ve Ayşe Tuncel çifti tatillerini geçirmek için Bodrum’a gelmişler ve tekneleriyle Mersincik seyrimizin son iki gününe katılmışlardı. Gökova’da da birlikte olalım dedik. Kumanyamızı aldık ve 9 Ağustos sabahı halatlarımızı çözüp, on günlük Gökova seyrimize başladık. Glaros otopilottayken birlikte se...