Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Temmuz ayı benim için bir önceki aya göre daha sakin bir ay oldu. Haziran ayında Datça, Fethiye, İstanbul, Kıbrıs ve Urla seyahatlerimden sonra Temmuz boyunca sadece bir kere Datça’ya geçtim. Bunun nedeni temmuz ayında her tarafın kalabalık oluşu. Ve tabii Şeker Bayramının temmuz ayına denk gelmesi. Önce şeker bayramında bir yere kaçayım diye düşündüm ama kaçacak en sakin yerin aslında evin bahçesi olduğunu fark edince yerimden kıpırdamadım. Bayram tam bir kabustu. Anlatması mümkün değil. Adım atacak yer kalmadı, bütün restoranlar, barlar, meyhaneler doldu taştı. Marina Yat Kulübü’ne girmek için millet dışarıda bekliyordu. Böyle bir şey görmemiştim. Bodrum’a akın akın araba geliyordu ve Güvercinlik’ten Bodrum içine kadar konvoy oluşmuştu. İşte bu dönemi mümkün olduğunca evden çıkmadan geçirdim. Mecbur kaldığımda da herkes uyurken erken çıkıp işimi halledip tekrar döndüm. Minimum hareketle bir bayramı atlattım yani. Sabahları rutin denize girmeyi elden geldiğince aksat...

Bodrum’da daha çok Yunan müziği dinliyor gibi bir izlenim bırakmış olabilirim. Ama CD arşivimin %75’i caz müziğinden oluşuyor. Yunan müziğini eskiden de dinlerdim de, Bodrum’a yerleşince doğal olarak ilgim arttı. Çünkü bu coğrafyanın müziği ve bunu hissediyorsunuz. O cilveli buzuki sizi damarınızdan yakalıyor ve burnunuza anason kokusunu getiriyor. Ya da Gökova’dan Datça’ya giderken Dalaras’lar, Alexiou’lar, Theodoriou’lar, Parios’lar harika yol arkadaşı oluyor. Ama gün içinde daha çok caz dinliyorum. Özellikle akşamları evdeyken. Çünkü evde olduğum akşamlar dinlenmek için kaldığım akşamlar. Hele uzun kış gecelerinde evin müzik dinlediğim üst katında saatlerce CD’ler içinde geziniyorum. CD arşivimi önemsiyorum. Uzun yıllar emek verdiğim bir arşiv oldu. Binden fazla CD oldu ve tümü orijinal. Galiba arada yedi sekiz kopya bulunuyor o kadar. Son dönemde mp3 formatı meselesi çıktığından beri bazen ben de o formatta kayıtları iTunes arşivime atıyorum ama inanın pek içime sinmiyor. Kitabı t...