Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Bu yıl Fethiye’yi ihmal ettim. Geçtiğimiz yıllarda her iki üç ayda bir giderken bu yıl hiç gitmediğimi fark ettim. Datça seferlerim artıp, Kalimnos seferlerim   de eklenince Fethiye’ye eskisi kadar sık gidemedim. Fethiye’yi çok severim. Sadece yazın gitmekten çekiniyorum, malum hem kalabalık hem çok sıcak. Ve de nemli havası boğucu oluyor. Faralya taraflarındaki bazı tesislerde kalmak ve şehre hiç inmemek bir çözüm, ki geçmişte bir kaç yıl bunu yapmıştım. Ama bu yazın aşırı sıcakları yüzünden Bodrum’da bile nefes almakta zorlanırken Faralya’ya gitmeyi aklımdan bile geçirmedim. Bir de şu var ki, bazı yerler oradaki arkadaşlarla, dostlarla değer kazanıyor. Mesela bizim Can. Faralya’daki Beyaz Yunus’ta çalıştığı yıllarda yazları giderdim. Oradan ayrıldıktan sonra tesis el değiştirdi, gitmez oldum. Can’ın tanıştırdığı Taner var mesela. Girida balık restoranını işleten aileden. Beşbuçuk yıl önce Girida’yı açtıklarında gitmiş, çok beğenmiş ertesi gece yine gitmiştik. Sonraki yıllarda da...

Ben Fethiye’yi -diğer bütün Ege beldeleri gibi- yazın değil kışın severim. Nasıl ki Bodrum’da yaşayınca buranın tadının asıl kışın çıktığını yaşayarak gördüysem, Datça, Selimiye, Fethiye’ye de yazın kalabalık zamanı dışında kalan 8 aylık bölümde sık gittim, yaşadım, sevdim. İşte geçtiğimiz hafta da fırsat yaratıp iki günlüğüne Fethiye’ye gidip balık yiyip, Faralya’nın kış sakinliğine doyup geleyim dedim. İstanbul’dan tatil için gelen arkadaşım Gülüşan da katılırım deyince Cumartesi sabahı yola çıktım. Zamanımız olunca geze geze Gökova yolundan gidelim dedik. Bu sefer Milas’taki İzmir-Yatağan-Yeniköy sapağından sağa, Yeniköy’e saptık. Bu yolu hiç kullanmamıştım. Kemerköy termik santralinin yanından geçip aşağıdaki Yerköy termik santralinin yanından Gökova’ya ulaştık. Pazartesi günü dönüşte de Yatağan termik santralin yanından geçtik ve böylece Muğla’daki üç termik santrali tavaf etmiş olduk. Söylememe gerek yok, Gökova’nın dibine termik santral yapan Özal’a içimden geçenleri g...