Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Ilk kez Yunanistan’a gittiğim yıl 1987-88 olmalı. O zaman arabayla İpsala’dan girmiş, enlemesine Yunanistan’ı katetmiş, Birindisi’den feribotla Kerkira (Corfu) adasına geçmiştik. İnternet yok tabii. Gideceğimiz yerin fotoğraflarını önceden görme olanağımız da yok. Ben hayalimdeki gibi beyaz badanalı, mavi söveli pencereler beklerken karşıma adeta bir İtalyan adası çıktı. Achilles de orada yaşamış zaten. Ama insanlarının medeniliği, adanın temizliği, yemeklerin güzelliği beni etkilemişti. O zamanlarda da sık duyduğum bir saptama vardı; Biz Yunanlılara çok benzeriz. Suyun iki yakasındayız. Şu politikacılar olmasa gül gibi geçiniriz. Şimdi şu konuda anlaşmamız lazım artık. Biz Yunanlılara benziyoruz saptaması bir zamanlar kısmen doğruyken artık doğruluğu neredeyse kalmadı. Çok önemli özellikler ve hasletler bizi karpuz gibi ikiye ayırıyor. Yukarıda anlattığım ilk Yunanistan seyahatimden sonra onlarca kez Yunanistan’a gittim. Bunların %99’u adalara oldu. Yani bizim Ege’ye, ...

İstanbul’a gitmeyeli dört ay olmuştu. Mayıs ayında bir gece kalmalı bir iş seyahatim vardı o kadar. Bundan şikayetçi değildim tabii. Şu Bodrumlu hayatımda yapabildiğim en iyi şey, ilk zamanlar ayda beş günümü İstanbul’da geçirirken, yavaş yavaş azalan bir grafikle, yılda dokuz-on güne indirebilmek oldu. İş için gittiğim bu seyahatlerimde eğer toplantı saati gidiş/geliş uçak saatlerime uyuyorsa günü birlik gittiğim de oluyor. Dört ayın sonunda hem Tuzla’daki tekne fuarını görmek, hem yeni arabayı uzun yolda denemek, hem de bazı iş görüşmelerim için iki gece kalmalı bir seyahat programı yaptım. Bu iki akşamdan birinde hocam Yurdaer Altıntaş ile rakı kaçamağı yapmak, diğer akşamda ise kadim arkadaşlarımla buluşup, kalabalık rakı sofrası sohbeti yapmak istedim. Hayatıma Glaros girdikten sonra eskisi kadar sık ve uzun araba yolculukları yapmıyorum. Özlemişim. Güzel bir havada Bodrum’dan çıktım.  Yolda dinlenecek müzikleri seçip, bir playlist hazırlayıp yola çıkmanın...