Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Her yıl sonunda adet edinip, fotoğraflarla ve kısa notlarla bir yılın özetini yapardım. Bunu da yılın son günü yapardım. Bu sefer, ne zamandır aklımda olan bu işi son güne bırakınca, günlük koşturma içinde zaman bulamadım. İnsanın yaşadığı coğrafya, hayatını etkiliyor, Buranın ağır akan temposuna, İstanbul'daki hayattan sonra alışmam zaman aldı. Şimdi ise bunun tadına varıyorum. Acele yok. Gerek de yok, nereye yetişiyorsun? Varsın blog yazısı ayın son günü değil de yeni yılın ilk günlerinde bitsin. Ne yapalım yani? İşte bu ruh hali buranın nimeti. Bu tarzı sevmeyenler içinse katlanılmaz bir durum olmalı. İş hayatım hariç her yerde bunu uyguluyorum artık. Daha az, daha yavaş... İş konusunda da aslında daha az iş alarak bir anlamda bunu uyguluyorum. Sadece zamanlamalara uyma konusundaki titizliğim devam. Bodrumlu hayatımda neler yaptım, nereleri gezdim, neler yedim, içtim, burada nelerle karşılaştım? Hangi manzaralarda nefesim kesildi, hangi tadlarda o yemek bitmesin istedim? Bo...

Bu blogu takip edenler Mahmut Kaptan’ı iyi tanıyor olmalılar. Mahmut abi benim Bodrumlu hayatımda çok geniş yer kaplayan biri. Kışın altı ay açıp sonra altı ay kapadığı meyhanesindeki rakı sohbetli akşamların dışında, farklı yerlerde de oturup sohbet edip rakı içtiğim bir dost, bir büyüğüm. Kendisiyle uzun sohbetlerimiz, kahkahalı rakı masalarımız oldu. Dediğim gibi, kendi mekanında zaten kışın çok sık bir araya geliyoruz. Mahmut Kaptan’ın meyhanesi Bodrum’un tartışmasız en kişilikli mekanı. Bir kere yazın kapalı. Bu ne demek? Yazlıkçı müşteriyle işi yok demek. Burayı seven, burada yaşayanlarla bir arada olunan bir mekan Mahmut Kaptan’ın meyhanesi. Son iki yıldır yazları sürekli denize çıkmasa da o ritüeli devam ettiriyor, eski kaptanlık yaptığı yıllardaki gibi yazın dükkanı kapatıyor. Çok da iyi ediyor. Bu özelliği onun mekanını farklı kılıyor. Yaz müşterisi ile kışın yaşayanlar farklı insanlar, hayata bakışlar da farklı. Hoş, son bir iki yıldır buranın da kış ahalisinde belirgin...