Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Bodrum’u seviyorum, aşığım demişti. Burada yaşayabilir misin diye sormuştum, düşünmeden evet demişti. Nasıl böyle emin konuşabiliyorsun diye üstelemiştim. Seviyorum dedim ya gibisinden bir şey söylemişti. Aldığım cevap hiç tatmin etmedi ama daha fazla zorlamadım. Kendi doğrusunu kendi bulacak nasıl olsa. Sorsaydı anlatırdım... diye düşünürken şimdi de buraya yazayım, belki birilerinin işine yarar dedim. Buraya yerleşmek isteyenlerin Bodrum’a yerleşme konusunda kendince fikirleri var tabii ki. Planlar, kararlar, zamanlamalar. Bunların hepsi iyi hoş ama asıl mesele bu değil işte. Çok önemli bir nokta ıskalanıyor genellikle. Bodrum’u sevmek ile, buraya aşık olmakla burayı yaşamak aynı şeyler değil. Sevebilirsiniz ama yaşayamayabilirsiniz. Yani olması gereken anlamında, coşkuyla ve tutkuyla yaşayamazsınız. Evlilik gibi düşünün biraz. Seversiniz, aşık olursunuz ama yaşayamazsınız, olmaz. Biraz bunun gibi diyeyim. Hadi biraz açayım. Belki kendimden, çevremden, buradaki hayatımdan söz et...

On gün önce, ayın beşinde Bodrum’a yerleşeli beş yılımı doldurdum demiştim. Bu beş yılın sonunda neler düşünüyorum, neler hissediyorum, bunları da yazdım. Bundan iki yazı öncesinde okuyabilirsiniz. ( http://bodrumluhayat.blogspot.com/2014/04/bodrumda-gecen-besinci-ylma-dair.html ) Bazı rakamlar aktivite için iyi bir bahanedir. Beşinci, onuncu, yirminci yıl gibi. Şu eve taşındığımdan beri bahçede mangal yakalım, ekibi toplayalım diye konuşuruz ama bir türlü gerçekleşmez. Ya programlar çakışır ya hava aksatır ya geç kalırız yaz bastırır filan. Tabii aslında temelinde yatan benim üşenmem olmalı yoksa ne olursa olsun yapardık. Sonunda bu yıl bu işi becerdik. Aramıza en son katılan arkadaşım Burcu’nun (Ayvalı) hadi demesi olmasa yine sallanırdım bunu itiraf edeyim. Kadim dost Ahmet de (Kurşuncu) işi gereği bu tip organizasyonları bildiğinden “abi ne var ya yaparız” deyince hadi dedik o zaman, yapalım bir mangal partisi. Öncelikle evi parti düzenine çevirmek gerekti Bende mangal ...