Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Geçtiğimiz hafta Bodrum’da dört yılımı doldurdum. Altı yıl önce Yalıkavak’ta bir ev kiralamıştım ama 4 Nisan 2009 gününe kadar İstanbul’da da bir evim vardı. Önceleri kışın ayda bir uzun hafta sonu yaparım, yazın da belki bir ay geçiririm diye düşündüğümden Yalıkavak’taki o evi yıllık tutmuştum. Kışın o ayda birler ayda ikiye, sonra uzun hafta sonları programı dokuz günlük uzun haftalara dönüştü. Böyle böyle Yalıkavak’ta kışı geçirmenin ne büyük bir nimet olduğunu görünce içim kıpır kıpır olmaya başladı. Yalıkavak’a gideceğim uzun haftaları ayarlamak için çabalıyor, uçaktan iner inmez Bodrum’un havasıyla sarhoş oluyor, o da kesmediği için çantamı eve atıp doğru Sait’te rakı balığa oturuyordum. Yazın insanların kuyruk olduğu Sait’in kışını görünce, şömine başında rakımı yudumlayınca her geçen gün Bodrum’a daha bağlanmaya başladım. Hele Bodrum’un merkezinin kış hali beni resmen çarptı. Çünkü yıllardır yazları annemin Akyarlar’daki evine gider gelirdim ve sadece havalimanına gid...

İstanbul'a her ayki rutin gidişlerimden birini daha yapıp Bodrum'a döndüm. Kasım ayının sonuna doğru günübirlik gidiş gelişi saymazsak en son bir ay önce İstanbul'daydım. Cumhuriyet Bayramı'nın hemen öncesinde dönmüştüm. Ofisteki odamdan akşam saatlerinde İstiklal'in görünüşü  İstanbul'a tabii işlerim için gidiyorum. Bu arada özlediğim akraba ve arkadaşlarımla da yemeklerde bir araya gelip özlem gideriyoruz. Yemekleri belli bir sıraya koymaya çalışıyorsam da olmuyor. Her gidişimde herkesi birden görmek istiyorum ama buna ne benim kısıtlı kalma sürem ne büyük şehir hayatı imkan veriyor. Bu gidişimde de ilk akşam Asmalı Cavit'te aile büyüğümüz halam ve kuzenlerle birlikteydik. Sezonun ikinci lüferini tattım. Ertesi akşam Karaköy Lokantası'nda bu sefer üniversitedeki iki hocam Yurdaer ve Bülent hoca ve öğrencilikten arkadaşlarım Yıldırım ve Haluk ve de Melis ile birlikteydik. Yurdaer Hoca ile yıllara dayanan bir dostluğumuz var. Önceleri benim ...