Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Tam yetmiş gündür İstanbul'a gitmeden idare ettim. Bodrum'da ne kadar fazla kalırsam o kadar kar sayıyorum. Ama bir süre sonra sevdiklerimin özlemi ağır basmaya başlıyor. Bir yandan müşterilerle toplantılar yapma zamanı da geliyor. Bu toplantıların olabildiğince aynı dönemde olmasına çalışıyorum. Böyle olunca da bazen günde üç toplantı sığdırmak durumundayım ama başka çare yok. Çünkü günde bir toplantıyla yürütmeye kalkarsam bir hafta İstanbul'da kalmam gerekir. İşte yine sevdikleri karşı özlem bastı ve toplantılar bir araya geldi, bana İstanbul yolu göründü.  İstanbul'da Emitt Turizm Fuarı vardı ve ben de seyahatimi bu fuara göre ayarladım. Çünkü Bodrum'da turizm ile ilgilenenlerin en az yarısı bu fuara gidiyordu. Benim Bodrum'daki kadim dostlar Ahmet ve Havva da gidiyoruz deyince İstanbul'da da bir akşam yeriz içeriz, aynı uçakla gider geliriz diyerekten geçtiğimiz perşembe sabahı İstanbul'a gittik. Sabah 8'e doğru evden çıktım, Bodrum'dan hav...

Geçen hafta yaptığım Bodrum-Selimiye-Datça rotasının Selimiye bölümünü ile Datça'ya gelişimi ve akşam Balıkçı Fevzi'de yediğim yemeği yazmıştım. Bugün de biraz Datça ve Knidos'dan bahsetmek istiyorum. Datça'yı geç keşfettim ama keşfettikten sonra da çok sık gider oldum. İstanbul'da yaşadığım yıllarda, bir sonbaharda muhtemelen bayram tatiliydi Bozburun'da kalıyorduk, günü birlik gidip neresidir bir görelim istemiştim. Doğrusu pek sevmemiştim. Çünkü bomboş sokaklar, soğuk bir atmosfer, çirkin yapılaşma bana cazip gelmemişti. Merkezinde bir öğlen yemeği yiyip, küçük limanında turlayıp Bozburun'a dönmüştük. Yıl galiba 2003 filan olmalı, çok emin değilim. Sonraki gidişim ise çok yeni, 2009 yılının 1 Mayıs günüydü. Tümüyle Bodrum'a taşınmış artık Ege'li olmuştum. Daha tam zamanlı taşınmadan, yarı zamanlı Yalıkavak'ta yaşamaya başladığımda güney Ege'nin Bodrum dışında kalan her yerini karış karış gezmeye başlamıştım. Güney Ege beni çok cezbedi...