Gökovalı (eski Bodrumlu) Hayat

Bu içerikte bir yazıyı yazmayı ne zamandır düşünüyordum ama zaman bulamadım. Derken geçen gece gördüğüm rüyadan -kabus mu demeliyim?- sonra daha fazla ertelemiyeyim dedim. Rüyamda uzun süren bir Bodrumlu hayat döneminden sonra artık İstanbul’a dönmem gerekiyor. Gerçek hayatta İstanbul’da yaşayan bir arkadaşım da -rüya bu ya- burada yaşıyormuş, beni yolcu ediyordu. Rüyamda uçağa binerkenki ruh halimi şimdi hatırlıyorum, yine yüreğim sıkışıyor. Hani çok klişe laf ama gerçekten ter içinde uyandım ve bir an nerede olduğumu anlamadım. Sonra sessiz evimde uyumakta olduğumu farkedip derin bir nefes aldım, öbür tarafa döndüm kaldığım yerden uykuya devam ettim. Bodrum’a yerleşmek konusunda “Denerim, olmadı dönerim” fikri her ne kadar bir gerçeklik barındırıyorsa da bence yine de son ihtimal olarak epey arkalarda kalmalı ve gerçekleşme yüzdesi çok düşük olmalı. Bu benim görüşüm. Hoş, zaten bu blogda 2011 yılının ocak ayından beni kendi bakış açıma göre Bodrum’u ve Bodrumlu bir hayatı an...

İzmir’e gidişlerim de her geçen yıl artmaya başladı. 2010 yılında bir kere gitmişim, 2011 ve 2012’de hiç gitmemişim. 2013 yılında bir kez gitmişken bu yıl beşinci kez İzmir’deydim. İzmir de Datça ve Fethiye gibi her geçen gün daha çok sevdiğim bir yer haline geldi. Gerçi büyükşehir olduğundan iki günden fazla kalınca kalabalık gelmeye başlıyor. Hele uzun süre Bodrum ve civarından ayrılmadıysam, bünyede basbayağı kasabadan indim şehire durumu oluyor. Ama dedim ya İzmir’i daha çok sevmeye başladım ve önümüzdeki yıllarda daha çok gideceğimi tahmin edebiliyorum. Hele İzmir’de de sevdiğim insanlar olunca bu çok doğal. Her ne kadar belli yerlerin coğrafyasını, doğasını çok seviyorsam ve sık gidiyorsam da, zaman içinde oralarda sevdiğim insanlarla tanışmamın, oralarda onları görecek olmamın da etkisi var. Kordon'da çimlere yayılanlar... Geçen yıl da tam bu zamanlarda bizim Ahmet ve Havva ile gitmiştik İzmir’e. Turizm fuarı vardı. Yine bu fuarı bahane ederek dün sabah yola çıktık....